🔥အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ လက်တွဲပြီး ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲရမလဲ?🔥

“လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်လောက်က၊ မြန်မာ့ဖက်ရှင်လောကမှာ နာမည်သိပ်မကြီးသေးတဲ့ လူငယ်ဒီဇိုင်နာလေးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ အထည်ဒီဇိုင်းလေးတွေကို မြန်မာပြည်တွင်းက အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းငယ်လေးတွေဆီ ပေးချုပ်တယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ အထည် ၅၀၊ ၁၀၀ လိုမျိုး အနည်းအကျဉ်းလေးပဲ လုပ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ Brand က မြန်မာပြည်မှာတင်မကဘဲ နိုင်ငံတကာကိုပါ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ တစ်ခါထုတ်ရင် အထည်ထောင်နဲ့ချီ၊ သောင်းနဲ့ချီ ထုတ်လုပ်နေရပြီ။ ဒီလို အကြီးအကျယ် ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိမလဲ။ ဒေသတွင်း အလုပ်ရုံတွေကို ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲခဲ့တာလဲ။”

ဒီနေ့ ဆွေးနွေးပေးမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းတစ်ခု ကြီးထွားလာဖို့အတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်တဲ့ “အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ခြင်း” (Bulk Production) နဲ့ ဒီထုတ်လုပ်မှုကို ဒေသတွင်း အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ လက်တွဲပြီး ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲရမလဲ ဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဖက်ရှင်လောကမှာ ကိုယ်ပိုင် Brand တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ရေရှည် ရပ်တည်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီဇိုင်းတွေကို အများပြည်သူဝယ်ယူနိုင်အောင် ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိနိုင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံး အဆင့်တစ်ဆင့်ပါ။ ဒီအဆင့်မှာ မြန်မာနိုင်ငံလို ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတွေအတွက်က ဒေသတွင်း အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းလေးတွေက အဓိက အသက်သွေးကြောပါပဲ။ သူတို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို ထိထိရောက်ရောက် စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်ဆိုရင် ဖက်ရှင်အိပ်မက်တွေက ပိုပြီး အကောင်အထည် ပေါ်လာမှာပါ။

(1)စီမံကိန်းဆွဲခြင်းနှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်း (Planning & Preparation)

အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်မှုကို မစတင်ခင် အသေးစိတ် စီမံကိန်းချဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါမှသာ အမှားအယွင်းတွေ နည်းပြီး ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာမှာပါ။

1.အသေးစိတ် နည်းပညာဖိုင်များ (Tech Packs) ပြင်ဆင်ခြင်း

Tech Pack ဆိုတာကတော့ ဒီဇိုင်းအကြောင်းကို ထုတ်လုပ်သူ နားလည်အောင် ရေးဆွဲထားတဲ့ ပုံကြမ်း၊ အတိုင်းအတာ၊ အထည်အမျိုးအစား၊ ချုပ်နည်း၊ ချုပ်ကြောင်း၊ အရောင်စုံ၊ ကပ်မယ့်တံဆိပ်၊ ထုပ်ပိုးမှုအထိ အသေးစိတ်ဖော်ပြထားတဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခုပါ။ ဒါက အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းနဲ့ အမတို့ကြားက ဘုံဘာသာစကားတစ်ခုပါပဲ။ ဥပမာ – ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်တစ်ထည် ချုပ်မယ်ဆိုရင် ကော်လာအရွယ်အစား ဘယ်လောက်၊ လက်ဖျံ အရှည် ဘယ်လောက်၊ ရင်ဘတ်အကျယ် ဘယ်လောက်၊ ခလုတ် ဘယ်နှစ်လုံး၊ ဘယ်နေရာမှာ တပ်မယ်ဆိုတာမျိုး အစစအရာရာ အတိအကျ ဖော်ပြရပါမယ်။ တိကျတဲ့ Tech Pack ရှိမှသာ အလုပ်ရုံက အမတို့လိုချင်တဲ့ ပုံစံအတိုင်း ချုပ်လုပ်နိုင်မှာပါ။

2.အထည်အလိပ်နှင့် ပစ္စည်းများ (Fabric & Trims) ရှာဖွေခြင်း

ထုတ်လုပ်မယ့် အထည်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အထည်အလိပ် အမျိုးအစား၊ အရောင်၊ ချည်သား အမျိုးအစား (ဥပမာ – ဝါဂွမ်း ၁၀၀%၊ ပိုးထည်၊ ရေယွန်) တွေနဲ့ ခလုတ်၊ ဇစ်၊ ကြိုး၊ တံဆိပ် စတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စနစ်တကျ ရှာဖွေရပါမယ်။ ဈေးကွက်မှာ ဘယ်ပစ္စည်းက ဈေးနှုန်းသင့်တင့်ပြီး အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လဲဆိုတာကို သေသေချာချာ လေ့လာရပါမယ်။ တချို့ အလုပ်ရုံတွေက ပစ္စည်းပါ အပြီးအစီး တာဝန်ယူပေးတာမျိုးလည်း ရှိပေမယ့်၊ အမတို့ဘက်က သေသေချာချာ ရွေးချယ်ပြီး ဝယ်ယူပေးတာက ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရည်အသွေးအတိုင်း ရရှိဖို့ ပိုသေချာပါတယ်။

3.နမူနာအတည်ပြုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် (Sample Approval Process)

အစုလိုက်အပြုံလိုက် မထုတ်လုပ်ခင် ဒီဇိုင်းနမူနာ (Sample) ကို အရင်ဆုံး ချုပ်လုပ်ခိုင်းရပါမယ်။ ဒီနမူနာကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီး လိုအပ်တာတွေ ထပ်ဖြည့်၊ ပြင်ဆင်ရပါမယ်။ ဥပမာ – အင်္ကျီချုပ်ခိုင်းထားတာ နည်းနည်းပွနေရင် ပြန်ပြီး ပုံစံချဖို့၊ လည်ပင်းက နည်းနည်း ကျပ်နေရင် ဖြေဖို့ စတာတွေကို နမူနာပေါ်မှာပဲ ချိန်ညှိရပါမယ်။ ဒါမှသာ အထည်အများကြီး ထုတ်တဲ့အခါ အမှားအယွင်း မရှိတော့မှာပါ။ ဒီအဆင့်က အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်။ နမူနာကို သေသေချာချာ အတည်မပြုဘဲ အများကြီး ထုတ်လိုက်မိရင် အထည်တွေ အားလုံး မှားကုန်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်တွေ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

4.ထုတ်လုပ်မှု အစီအစဉ်နှင့် အချိန်ဇယား (Production Planning & Scheduling)

အထည် ဘယ်နှစ်ထည် ထုတ်မှာလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ စပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ပြီးစီးရမလဲ၊ ဘယ်အဆင့်ကို ဘယ်နှစ်ရက် ပေးမယ်ဆိုတာမျိုး အသေးစိတ် အချိန်ဇယား ဆွဲထားရပါမယ်။ ဒါမှ အလုပ်ရုံဘက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ အလုပ်သမား အင်အားနဲ့ စက်တွေ ဘယ်လိုစီစဉ်ရမလဲဆိုတာ သိမှာဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘက်ကလည်း မှာယူထားတဲ့ အထည်တွေ ဘယ်အချိန် ရောက်မလဲဆိုတာကို စျေးကွက်နဲ့ ကိုက်ညီအောင် စီစဉ်နိုင်မှာပါ။

(2)အလုပ်ရုံ ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခြင်း (Workshop Selection & Building Strong Relationships)

မှန်ကန်တဲ့ အလုပ်ရုံကို ရွေးချယ်နိုင်ဖို့က အောင်မြင်မှုရဲ့ သော့ချက်တစ်ခုပါပဲ။

1.သင့်တော်သော အလုပ်ရုံ ရှာဖွေခြင်း

ဒီဇိုင်းပုံစံ၊ အရည်အသွေး စံနှုန်း၊ ထုတ်လုပ်မယ့် အထည်အရေအတွက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အလုပ်ရုံကို ရှာဖွေရပါမယ်။ အလုပ်ရုံတစ်ခုတည်းနဲ့ ရေရှည်လက်တွဲဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး။ အလုပ်ရုံ တော်တော်များများက သူ့ရဲ့ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေ ရှိတတ်ပါတယ်။ တချို့အလုပ်ရုံတွေက ဝတ်စုံကြီးတွေ၊ Formal Wear တွေကို ကျွမ်းကျင်ပြီး တချို့ကတော့ T-shirt၊ Jeans လိုမျိုး Casual Wear တွေကို ပိုကျွမ်းကျင်တာမျိုး ရှိပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အမတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ အကိုက်ညီဆုံး အလုပ်ရုံကို ရွေးချယ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ အလုပ်ရုံရဲ့ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ၊ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှု၊ အလုပ်သမားတွေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု၊ နောက်ဆုံးပေါ် စက်ကိရိယာတွေ ရှိ၊ မရှိ စတာတွေကို သွားရောက် လေ့လာသင့်ပါတယ်။

2.ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခြင်း

အလုပ်ရုံတွေနဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ၊ မိသားစုဝင်တွေလို၊ ပါတနာတွေလို ဆက်ဆံဖို့က ရေရှည်အတွက် အလွန် အရေးကြီးပါတယ်။ နားလည်မှု၊ ယုံကြည်မှု၊ ရိုးသားမှုရှိဖို့ လိုပါတယ်။ “စကားကြီးစကားငယ် မဖြစ်ရအောင် ပထမဆုံးကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဆို ဆက်ဆံပါ” လို့ အမတို့ ဝါရင့် ဆရာတစ်ဦးက အမြဲ မှာကြားခဲ့ဖူးပါတယ်။

3.ဆက်သွယ်ရေး (Communication)

ထုတ်လုပ်မှု တစ်လျှောက်လုံး အလုပ်ရုံနဲ့ ပုံမှန် ဆက်သွယ်နေဖို့ လိုပါတယ်။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာရင်လည်း ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပြီး အတူတကွ ဖြေရှင်းရပါမယ်။ ဖုန်းဆက်တာ၊ Messenger ပေါ်ကနေ ပုံပို့ပြီး ဆွေးနွေးတာမျိုးတွေ အပြင်၊ လိုအပ်ရင် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောဆို ဆွေးနွေးတာက ပိုပြီး ထိရောက်ပါတယ်။

4.မျှတသော လုပ်ငန်းစဉ်များ (Fair Practices)

အလုပ်ရုံကို ချုပ်ခ ဈေးနှိမ်တာမျိုး၊ အချိန်ဆွဲပြီး ငွေချေတာမျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး။ မျှတတဲ့ ဈေးနှုန်း၊ အချိန်မှီ ငွေချေမှုတွေက အလုပ်ရုံနဲ့ ရေရှည်လက်တွဲဖို့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Brand ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ အလုပ်ရုံလည်း ကြီးထွားလာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါမှသာ အပြန်အလှန် အကျိုးအမြတ် ရရှိပြီး လုပ်ငန်းတွေ ပိုမို ချောမွေ့မှာပါ။

(3)ထုတ်လုပ်မှု စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်း (Production Management & Oversight)

ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံး သေသေချာချာ ကြီးကြပ်ဖို့ လိုပါတယ်။

1.လုပ်သားအင်အား စီမံခန့်ခွဲခြင်း (Workforce Management)

ဒါက အလုပ်ရုံရဲ့ တာဝန်ဖြစ်ပေမယ့်၊ အမတို့ကလည်း မှာယူထားတဲ့ အထည် အရေအတွက်နဲ့ လိုအပ်တဲ့ အချိန်ကာလကိုက်ညီအောင် အလုပ်သမား အင်အား လုံလောက်မှု ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းစုံစမ်းနိုင်ပါတယ်။ လိုအပ်ရင် အလုပ်ရုံနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အလုပ်သမားတွေအတွက် စီစဉ်ပေးတာမျိုး၊ လိုအပ်တဲ့ သင်တန်းလေးတွေ ပေးတာမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။

2.စွမ်းဆောင်ရည် မြှင့်တင်ခြင်း (Efficiency)

အလုပ်ရုံမှာ အထည်ချုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် (Process Flow) ကို လေ့လာပြီး ဘယ်နေရာတွေမှာ ပိုပြီး အချိန်ကုန်လဲ၊ ဘယ်နေရာတွေမှာ ပိုမို မြန်ဆန်အောင် လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာမျိုး အကြံပြုနိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ – အထည်ဖြတ်တဲ့နေရာ၊ ချုပ်တဲ့နေရာ၊ မီးပူတိုက်တဲ့နေရာတွေမှာ ပိုပြီး စနစ်ကျအောင် အကြံပေးတာမျိုးပါ။

3.ပြဿနာ ဖြေရှင်းခြင်း (Problem Solving)

ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ပြဿနာတွေ အမြဲ ပေါ်ပေါက်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ – အထည်အလိပ် အနည်းငယ် ပိုသွားတာ၊ မလုံလောက်တာ၊ ချုပ်ရိုးပုံစံ မမှန်တာမျိုး စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ အလုပ်ရုံနဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းပြီး အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာဖွေရပါမယ်။ အထည်အလိပ် ပိုသွားရင် နောက်ထပ် ဒီဇိုင်းထုတ်ဖို့ စဉ်းစားတာမျိုး၊ ချုပ်ရိုးပုံစံ မမှန်ရင် ပြန်ပြင်နိုင်အောင် ကူညီတာမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။

4.ပုံမှန် သွားရောက်ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်း (Regular Visits & Checks)

အလုပ်ရုံကို ပုံမှန် သွားရောက်ပြီး ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြီးကြပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါက အလုပ်ရုံကို မယုံလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အမှားအယွင်းတွေကို စောစောစီးစီး သိရှိပြီး ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အထည်တွေ ဘယ်လောက်ပြီးစီးပြီ၊ အရည်အသွေး ကောင်း၊ မကောင်း စတာတွေကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ စစ်ဆေးတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။

(4)အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်မှု (Quality Control – QC)

အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်မှုဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ရာမှာ အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ပါ။

1.ထုတ်လုပ်နေစဉ် စစ်ဆေးခြင်း (In-line Inspections)

ချုပ်နေစဉ် အချိန်အတွင်းမှာပဲ ချုပ်ရိုးချုပ်သားတွေ၊ ပစ္စည်းတွေ မှန်ကန်စွာ တပ်ဆင်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရပါမယ်။ အထည်ချုပ်တဲ့ အလုပ်သမားတွေက အမှားအယွင်း မလုပ်မိအောင် အမြဲဂရုစိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်စေဖို့ လိုပါတယ်။

2.ထုတ်လုပ်မှု အလယ်အလတ် စစ်ဆေးခြင်း (Mid-production Checks)

အထည်တစ်ဝက်လောက် ပြီးစီးချိန်မှာ ပုံမှန်နမူနာတွေယူပြီး အရည်အသွေး စစ်ဆေးရပါမယ်။ ဒီအချိန်မှာ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိရင် ကျန်တဲ့ အထည်တွေအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်မှာပါ။

3.နောက်ဆုံး စစ်ဆေးခြင်း (Final Inspection)

အထည်တွေ အားလုံး ပြီးစီးလို့ ထုပ်ပိုးတော့မယ်ဆိုတဲ့ အချိန်မှာ တစ်ထည်ချင်းစီ ဒါမှမဟုတ် Random Check အနေနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးရပါမယ်။ ချုပ်ရိုး၊ အထည်အနာအဆာ၊ အရောင်မှန်ကန်မှု၊ အတိုင်းအတာ မှန်ကန်မှု အားလုံးကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးရပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စံချိန်စံညွှန်းအတိုင်း ဖြစ်၊ မဖြစ် စစ်ဆေးရပါမယ်။

4.စံချိန်စံညွှန်းများနှင့် သတ်မှတ်ချက်များ (Standards & Specifications)

ချုပ်ရိုးအရည်အသွေး၊ အပ်သား၊ ချုပ်ပုံ၊ အင်္ကျီချုပ်ပုံစံ၊ ခလုတ်တပ်ဆင်ပုံ စတဲ့ စံချိန်စံညွှန်းတွေကို အစကတည်းက အလုပ်ရုံနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဆိုထားဖို့ လိုပါတယ်။ ဒီစံချိန်စံညွှန်းအတိုင်း မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘူးဆိုရင် လက်ခံမှာ မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြထားရပါမယ်။

(5)ထုတ်လုပ်မှုနောက်ပိုင်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး (Post-Production & Logistics)

အထည်ချုပ်ပြီးသွားရုံနဲ့ မပြီးသေးပါဘူး။

1.ထုပ်ပိုးခြင်း (Packaging)

အထည်တွေကို ဘယ်လို ထုပ်ပိုးမလဲဆိုတာကိုလည်း စနစ်တကျ စီစဉ်ရပါမယ်။ တစ်ထည်ချင်းစီကို ပလတ်စတစ်အိတ် ဒါမှမဟုတ် စက္ကူအိတ်နဲ့ ထုပ်မလား၊ Brand ရဲ့ Logo ပါတဲ့ အိတ်နဲ့ ထုပ်မလား၊ ဘယ်လို ခေါက်ပြီး ထုပ်မလဲ၊ အရွယ်အစားအလိုက် စနစ်တကျ စီထားမလား စတဲ့ အသေးစိတ်တွေကို စီစဉ်ရပါမယ်။

2.ကုန်ပစ္စည်း စာရင်းစီမံခန့်ခွဲခြင်း (Inventory Management)

ထုတ်လုပ်ပြီးစီးတဲ့ အထည်အရေအတွက်၊ အရောင်၊ အရွယ်အစား စတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို စာရင်းဇယားနဲ့ အတိအကျ မှတ်တမ်းတင်ထားရပါမယ်။ ဒါမှသာ ပစ္စည်းဝင်၊ ထွက်ကို စနစ်တကျ သိရှိနိုင်ပြီး အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်း ဆွဲနိုင်မှာပါ။

3.ပို့ဆောင်ခြင်း (Shipping)

ထုတ်လုပ်ပြီးစီးတဲ့ အထည်တွေကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဒေါင် ဒါမှမဟုတ် ဖြန့်ချိရေးနေရာကို ဘယ်လို ပို့ဆောင်မလဲဆိုတာကိုလည်း စီစဉ်ရပါမယ်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ခ ဘယ်လောက်ကျလဲ၊ ဘယ်အချိန် ရောက်မလဲ စတာတွေကိုလည်း ထည့်သွင်း စဉ်းစားရပါမယ်။

(6)လက်တွေ့ဘဝ ဥပမာများ (Real-world Examples)

1.ကျောင်းသားဟောင်းလေရဲ့ အဖြစ်အပျက်လေးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ သူစပြီး Brand လုပ်တုန်းက ချုပ်လုပ်ပေးမယ့် အလုပ်ရုံကောင်းကောင်း မရှာနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ဒီဇိုင်းကို သေချာနားမလည်တဲ့ အလုပ်ရုံနဲ့ သွားချုပ်မိပြီး အထည် ၅၀ မှာ ၄၀ နီးပါးက အမှားအယွင်းတွေနဲ့ ဖြစ်သွားတယ်။ ပိုက်ဆံလည်း ကုန်၊ အချိန်လည်းကုန်၊ စိတ်ဓာတ်လည်း ကျခဲ့ရတယ်။ အဲဒီကနေ သင်ခန်းစာယူပြီးနောက်ပိုင်းမှာ သူက အလုပ်ရုံတွေကို အရင်ဆုံး ၃ လလောက် သွားလေ့လာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ချုပ်ရိုးချုပ်သား၊ အလုပ်သမား ကျွမ်းကျင်မှု၊ အမှားအယွင်း တွေ့ရင် ပြန်ပြင်ပေးနိုင်မှု အစရှိတာတွေကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးမှ လက်တွဲတယ်။ အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ Brand က အောင်မြင်နေပါပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ကိုယ့်လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့၊ ယုံကြည်ရတဲ့ အလုပ်ရုံကို ရှာဖွေဖို့ အချိန်ပေးပါ။

2.နောက်ဥပမာတစ်ခုကတော့ ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ပါ။ သူက အလုပ်ရုံတွေကို အမြဲ ဖိအားပေးလေ့ရှိတယ်။ ဈေးနှိမ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း အထည်အများကြီးပြီးအောင် တောင်းဆိုတတ်တယ်။ အဲဒီအခါ အလုပ်ရုံတွေကလည်း အရည်အသွေး မကောင်းတော့ဘူး။ စိတ်မပါဘဲ လုပ်တာမျိုး၊ အချိန်မမီဘဲ ဖြစ်တာမျိုးတွေ ကြုံရတယ်။ ဒါ့ကြောင့် Brand က တဖြည်းဖြည်း နာမည်ပျက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီကနေ သင်ခန်းစာယူပြီးနောက်ပိုင်းမှာ အလုပ်ရုံတွေကို ညီအကိုလို၊ မိတ်ဆွေလို ဆက်ဆံတယ်။ ဈေးနှုန်းလည်း မျှတစွာ ပေးတယ်။ အလုပ်ရုံတွေကလည်း သူ့အလုပ်ကို စေတနာထားပြီး လုပ်ပေးတဲ့အတွက် သူ့ Brand က အခုဆို ပိုမို အောင်မြင်လာပြီလို့ ကြားသိရပါတယ်။

(7)လက်တွေ့ကျ အကြံပြုချက်များ (Practical Tips)

1.အစကနေ အသေးလေးတွေနဲ့ စပါ အစုလိုက်အပြုံလိုက် မထုတ်လုပ်ခင် အထည်အရေအတွက် အနည်းငယ်နဲ့ စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်ပြီး အလုပ်ရုံရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်ပါ။

2.အရာရာကို မှတ်တမ်းတင်ပါ စာချုပ်စာတမ်း၊ Tech Pack၊ နမူနာအတည်ပြုချက်၊ QC စစ်ဆေးချက် အားလုံးကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ထားပါ။

3.မျှတပြီး နားလည်မှုရှိပါ အလုပ်ရုံနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆက်ဆံပါ။ သူတို့ရဲ့ အခက်အခဲတွေကို နားလည်ပေးပါ။

4.ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါ လိုအပ်ရင် အလုပ်ရုံက အလုပ်သမားတွေအတွက် အထည်ချုပ် သင်တန်းလေးတွေ ပေးတာမျိုး၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိရိယာလေးတွေ ဝယ်ပေးတာမျိုး ပြုလုပ်ပေးနိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ လုပ်အားခွန်အားကို ပိုမိုရရှိမှာပါ။

(8)နိဂုံးချုပ် (Conclusion)

ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းဆိုတာ ဒီဇိုင်းဆွဲရုံနဲ့ မပြီးပါဘူး။ အမတို့ရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေကို အမှန်တကယ် လက်တွေ့ဖော်ဆောင်နိုင်ဖို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ခြင်းက အရေးကြီးဆုံး ကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံမှာဆိုရင် ဒေသတွင်း အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းငယ်လေးတွေနဲ့ လက်တွဲပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး၊ ရှင်းလင်းတဲ့ ဆက်သွယ်ရေး၊ စနစ်ကျတဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုတွေ ရှိမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ထုတ်လုပ်မှုမျိုးကိုမဆို စွမ်းဆောင်နိုင်မှာပါ။

ကြိုးစားရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းကြပါလို့ ပြောကြားရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ရပါတယ်။