🔥ဈေးနှုန်းဆိုတာ ဂဏန်းသက်သက် မဟုတ်ဘူး (Value Perception)ဆိုတာသိကြလား?

"ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့က လွယ်ပေမယ့် အဲဒီဖန်တီးမှုကို ဈေးကွက်ထဲမှာ အသက်ဝင်အောင်လုပ်ဖို့က ပိုခက်ခဲတယ်လို့ ထင်ဖူးလား?" ဟုတ်တယ်၊ တချို့က ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်တာကို ဒီဇိုင်းဆွဲတာထက်တောင် ပိုခေါင်းစားတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဈေးနှုန်းဆိုတာ ဖန်တီးထားတဲ့ အနုပညာကို စီးပွားရေးနဲ့ ပေါင်းကူးပေးတဲ့ တံတားတစ်ခုဖြစ်လို့ပါပဲ။

ဆွေးနွေးကြမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ “ဖန်တီးမှုများ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ခြင်း: အနုပညာဖန်တီးပါ၊ ရောင်းချနိုင်ပါစေ” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဇိုင်းလှလှလေးတွေ ဖန်တီးနိုင်တာဟာ သိပ်ကိုကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဒီဇိုင်းတွေကို ဘယ်လိုဈေးနဲ့ ရောင်းချပြီး စီးပွားရေးကို ရေရှည်တည်တံ့အောင် လုပ်မလဲဆိုတာကလည်း အရေးကြီးပါတယ်။

1. ဈေးနှုန်းဆိုတာ ဂဏန်းသက်သက် မဟုတ်ဘူး (Value Perception)

တစ်ခါတလေ ဖက်ရှင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို “ဈေးကြီးလိုက်တာ” ဒါမှမဟုတ် “ဈေးပေါလိုက်တာ” လို့ ခံစားဖူးမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီခံစားချက်က ဈေးနှုန်းဂဏန်းသက်သက်ကြောင့် ဖြစ်တာမဟုတ်ဘဲ အဲဒီပစ္စည်းရဲ့ “တန်ဖိုး” ကို ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတာနဲ့ ပိုဆိုင်ပါတယ်။ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်တယ်ဆိုတာ ကုန်ကျစရိတ်ကို ပြန်အမ်းတာထက် ပိုပါတယ်။ ဒါဟာ ဒီဇိုင်းရဲ့ အရည်အသွေး၊ brand ရဲ့ ပုံရိပ်၊ ထုတ်ကုန်က သုံးစွဲသူကို ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိအောင် လုပ်ပေးနိုင်လဲဆိုတာတွေကို ဖော်ပြတာနဲ့လည်း တူပါတယ်။

ဥပမာ- ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တီရှပ်တစ်ထည်ကို ဘာကြောင့် ရာဂဏန်းထောင်ဂဏန်းနဲ့ ရောင်းနေတဲ့ဆိုင်တွေရှိသလို၊ သိန်းဂဏန်းနဲ့ ရောင်းနေတဲ့ high-end brand တွေလည်း ရှိနေရတာလဲ။ အဲဒါက ဖန်တီးထားတဲ့ “တန်ဖိုး” မတူလို့ပါ။ ပစ္စည်းရဲ့ ဒီဇိုင်း၊ အထည်သား၊ ချုပ်ရိုး၊ brand ရဲ့ သမိုင်းကြောင်း၊ ထုပ်ပိုးမှု၊ ဝန်ဆောင်မှု အကုန်လုံးက တန်ဖိုးကို ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဈေးနှုန်းမသတ်မှတ်ခင် ကိုယ့်ဒီဇိုင်းကို ဘယ်လိုတန်ဖိုးရှိအောင် တည်ဆောက်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ လိုပါတယ်။

2. ကုန်ကျစရိတ်ကို နားလည်ခြင်း (The Foundation)

ကဲ၊ အခု စီးပွားရေးရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အဆင့်ကို သွားရအောင်။ “တစ်ခါတလေ စိတ်ကြိုက် ဒီဇိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကုန်ကျစရိတ် တွက်ကြည့်တော့မှ မျက်လုံးပြူးသွားဖူးလား?” အဲဒါက အဖြစ်များပါတယ်။ ဈေးနှုန်းမှန်မှန်ကန်ကန် သတ်မှတ်နိုင်ဖို့အတွက် ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို အသေးစိတ်သိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

(၁) တိုက်ရိုက်ကုန်ကျစရိတ် (Direct Costs):ဒါတွေကတော့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုစီကို တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် ကုန်ကျတဲ့စရိတ်တွေပါ။

· ပစ္စည်းကုန်ကျစရိတ် (Materials): အဓိကအားဖြင့် အထည်စ။ ပြီးတော့ ချုပ်ဖို့ချည်၊ ကြယ်သီး၊ ဇစ်၊ ဖဲကြိုး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးပါဝင်ပါတယ်။ ဥပမာ- အင်္ကျီတစ်ထည်အတွက် ချည်သားဘယ်နှစ်ကိုက်ကုန်လဲ၊ ကြယ်သီးဘယ်နှစ်လုံးကုန်လဲ စသဖြင့် အတိအကျ တွက်ချက်ရပါမယ်။

· လုပ်အားခ (Labor): ဒီဇိုင်းဆွဲသူရဲ့ လုပ်အားခ (pattern cutting, designing time), ချုပ်သူရဲ့ လုပ်အားခ (sewing, finishing time), QC (အရည်အသွေးစစ်သူ) ရဲ့ လုပ်အားခ စတာတွေပါပါတယ်။ တစ်ထည်ကို ဘယ်နှစ်နာရီကြာသလဲ၊ တစ်နာရီကို လုပ်အားခ ဘယ်လောက်ပေးလဲဆိုတာ တွက်ပါ။

(၂) သွယ်ဝိုက်ကုန်ကျစရိတ် (Indirect Costs / Overhead):ဒါတွေကတော့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုစီနဲ့ တိုက်ရိုက်မသက်ဆိုင်ဘဲ စီးပွားရေးတစ်ခုလုံးကို လည်ပတ်ဖို့ ကုန်ကျတဲ့စရိတ်တွေပါ။ ဒီစရိတ်တွေကို ထုတ်ကုန်တစ်ခုစီအပေါ် ခွဲဝေချထားရပါမယ်။

· ဆိုင်ခန်း/အလုပ်ရုံငှားရမ်းခ၊ လျှပ်စစ်မီးဖိုး၊ ရေဖိုး· ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေး (Marketing)၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ခ၊ မော်ဒယ်ခ· Website ထိန်းသိမ်းစရိတ်၊ social media စီမံခန့်ခွဲမှု· ထုပ်ပိုးမှုကုန်ကျစရိတ် (Packaging)၊ ပို့ဆောင်ခ (Shipping)

· ရုံးဝန်ထမ်းလစာ (စာရင်းကိုင်၊ အရောင်းသမား)· အခြားစီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်များဒီကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါမှသာ တကယ် ကုန်ကျတဲ့စရိတ်ကို သိပြီး မှန်ကန်တဲ့ ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်နိုင်မှာပါ။

3. ဈေးကွက်သုတေသနနှင့် တန်ဖိုးမြင်ခြင်း (Market Research & Value Perception)

ဈေးကွက်ဆိုတာ ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းအတွက် အသက်သွေးကြောပါ။ “ဈေးကြီးတဲ့ ဖက်ရှင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်လိုက်တဲ့အခါ ဘာလို့ ဈေးကြီးတာလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖူးလား? ဒါမှမဟုတ် ဈေးပေါတာကို ဘာလို့ ဈေးပေါတယ်လို့ ခံစားရတာလဲ?” ဒါဟာ ဈေးကွက်ရဲ့ တန်ဖိုးမြင်မှုနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်။

(၁) ပြိုင်ဘက်များ၏ ဈေးနှုန်းလေ့လာခြင်း (Competitor Analysis):· ဒီဇိုင်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့၊ အရည်အသွေးနီးစပ်တဲ့ အခြား brand တွေက ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းနေလဲ။· သူတို့ရဲ့ brand ပုံရိပ်က ကိုယ့် brand နဲ့ ဘယ်လိုကွာခြားလဲ။ (ဥပမာ- Zara က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖက်ရှင်ထုတ်လုပ်ပြီး ဈေးနှုန်းသင့်တင့်တယ်။ Louis Vuitton ကတော့ လက်မှုပညာနဲ့ ဇိမ်ခံပစ္စည်းအဖြစ် ဈေးမြင့်မြင့်နဲ့ ရောင်းတယ်)

(၂) ပစ်မှတ်ထားသော ဝယ်ယူသူ (Target Audience):· ဘယ်သူ့ကို ရောင်းချင်တာလဲ။ သူတို့ရဲ့ ဝင်ငွေအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ။· သူတို့က အရည်အသွေးအတွက် ပိုပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလား။ ဒါမှမဟုတ် ဈေးနှုန်းသက်သာတာကိုပဲ ဦးစားပေးလား။· ဥပမာ- တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတွေကို ပစ်မှတ်ထားရင် ဈေးနှုန်းက အသင့်အတင့်ဖြစ်ရမယ်။ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လူလတ်တန်းစားတွေကို ပစ်မှတ်ထားရင်တော့ အရည်အသွေးကောင်းရင် ဈေးအနည်းငယ် မြင့်တာကို လက်ခံနိုင်တယ်။

(၃) မြင်သာသော တန်ဖိုးတည်ဆောက်ခြင်း (Building Perceived Value):· Brand Story: brand ရဲ့ နောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းက ဘာလဲ။

ဘာကြောင့် ဒီဇိုင်းတွေ ဖန်တီးလဲ။ (ဥပမာ- မြန်မာ့ရိုးရာလက်မှုပညာကို ဖက်ရှင်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတယ်ဆိုတာမျိုး)· Unique Design: တခြားသူတွေနဲ့ မတူတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဒီဇိုင်း။ (ဥပမာ- ပန်းချီဆရာတစ်ဦးရဲ့ လက်ရာကို အင်္ကျီပေါ် ပုံဖော်ထားတာမျိုး)· Quality: အထည်သားကောင်းမွန်မှု၊ ချုပ်ရိုးချုပ်သားသေသပ်မှု။· Exclusivity: Limited Edition ထုတ်တာမျိုး၊ မှာယူမှ ချုပ်ပေးတာမျိုး။· Sustainability: သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှုနည်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေသုံးတာ၊ ethical production လုပ်တာ။ ဒါတွေကလည်း တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်။

(၄) ဝယ်ယူလိုစိတ် (Willingness to Pay):ရောင်းချမယ့် ပစ္စည်းအတွက် ဝယ်ယူသူတွေက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိလဲဆိုတာ စဉ်းစားပါ။ စစ်တမ်းတွေကောက်တာ၊ focus group တွေ လုပ်တာမျိုးလည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။

4. Brand အနေအထားနှင့် အမြတ်အစွန်း (Brand Positioning & Profit Margins)

ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းမှာ ဈေးနှုန်းမတူဘဲ အောင်မြင်နေတဲ့ brand တွေ အများကြီးရှိတယ်။ “Zara နဲ့ Hermes, ဒီနှစ်ခုလုံးက ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းမှာ အောင်မြင်ကြပေမယ့် ဈေးနှုန်းတွေက မြေကြီးနဲ့ ကောင်းကင်လို ကွာခြားနေတာကို သတိထားမိလား?” ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ Brand အနေအထားနဲ့ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ပုံ မတူလို့ပါ။

(၁) ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်နည်း ဗျူဟာများ (Pricing Strategies):· ကုန်ကျစရိတ်ပေါင်း ဈေးနှုန်း (Cost-plus Pricing): ကုန်ကျစရိတ်ပေါ်မှာ အမြတ် ရာခိုင်နှုန်းတစ်ခု ထပ်ပေါင်းပြီး ဈေးသတ်မှတ်တာ။ ရိုးရှင်းပေမယ့် ဈေးကွက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ထင်ဟပ်မှု နည်းနိုင်ပါတယ်။ (ဥပမာ- ကုန်ကျစရိတ် ၁၀၀၀၀ ကျပ်ဆိုရင် အမြတ် ၅၀% ပေါင်းပြီး ၁၅၀၀၀ ကျပ် ရောင်းတာ)

· တန်ဖိုးအခြေခံ ဈေးနှုန်း (Value-based Pricing): ဝယ်ယူသူတွေက ထုတ်ကုန်ကို ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ မြင်လဲဆိုတာပေါ် မူတည်ပြီး ဈေးသတ်မှတ်တာ။

· ပြိုင်ဘက်အလိုက် ဈေးနှုန်း (Competitive Pricing): ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ အတူတူ၊ အနည်းငယ်ပိုများ၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းငယ်သက်သာအောင် ဈေးသတ်မှတ်တာ။

· ဈေးမြင့်မားသော ဈေးနှုန်း (Premium/Luxury Pricing): အရည်အသွေး၊ brand ပုံရိပ်၊ သီးသန့်ဖြစ်မှုတို့ကို ဦးစားပေးပြီး ဈေးမြင့်မြင့် သတ်မှတ်တာ။ (ဥပမာ- မြန်မာ့လက်မှုပညာနဲ့ ထူးခြားတဲ့ဒီဇိုင်းတွေကို ဖန်တီးပြီး ဈေးမြင့်မြင့် ရောင်းတာ)· ဈေးနှုန်းသက်သာသော ဈေးနှုန်း (Economy Pricing): ပမာဏအများကြီး ထုတ်လုပ်ပြီး ဈေးနှုန်းအပြိုင်အဆိုင် သက်သာအောင် သတ်မှတ်တာ။

(၂) အမြတ်အစွန်း ရာခိုင်နှုန်း (Profit Margins):အမြတ်အစွန်းဆိုတာ စီးပွားရေး ရေရှည်တည်တံ့ဖို့၊ တိုးတက်ဖို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါတယ်။

· လက်ကားရောင်းချခြင်း (Wholesale) နှင့် လက်လီရောင်းချခြင်း (Retail): လက်ကားသမားတွေကနေတဆင့် ရောင်းမယ်ဆိုရင် သူတို့အတွက် အမြတ်ထားပေးရပါတယ်။ လက်လီရောင်းချတဲ့အခါ ပိုပြီး အမြတ်ရနိုင်ပေမယ့် ဈေးကွက်မြှင့်တင်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ် ပိုများနိုင်ပါတယ်။

· ဖက်ရှင်လုပ်ငန်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လက်ကားမှာ ၂၀%-၅၀% အမြတ်ထားလေ့ရှိပြီး လက်လီမှာတော့ ၅၀%-၁၀၀% အထိထားလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံသေမဟုတ်ပါဘူး။ ကုန်ကျစရိတ်၊ brand အနေအထား၊ ဈေးကွက်ပေါ် မူတည်ပြီး ကွာခြားနိုင်ပါတယ်။

(၃) အရင်းကျေပွိုင့် (Break-even Analysis):ထုတ်ကုန် ဘယ်နှစ်ထည် ရောင်းရမှ အရင်းကျေမလဲဆိုတာ တွက်ချက်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါမှသာ ဘယ်လောက်ကြိုးစားပြီး ရောင်းရမယ်ဆိုတာ သိနိုင်မှာပါ။ (စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ် ÷ တစ်ထည်ချင်းစီရဲ့ ဈေးနှုန်း – တစ်ထည်ချင်းစီရဲ့ တိုက်ရိုက်ကုန်ကျစရိတ်)

5.စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်နည်းနှင့် ပြောင်းလဲနိုင်မှု (Psychological Pricing & Flexibility)

ဈေးဆိုင်တွေမှာ “၉,၉၉၉ ကျပ်” ဒါမှမဟုတ် “၁၉,၉၉၉ ကျပ်” ဆိုတဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကို တွေ့ဖူးလား? ဒီလို ဈေးနှုန်းတွေက ဘာကြောင့် အလုပ်ဖြစ်တာလဲ သိလား? ဒါဟာ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်နည်း (Psychological Pricing) ကြောင့်ပါပဲ။

(၁) ထူးဆန်းသော ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ခြင်း (Odd Pricing / Charm Pricing):ဈေးနှုန်းကို ၉ နဲ့ အဆုံးသတ်တာ (ဥပမာ- ၉၉၉၉၊ ၁၉၉၉၉) ဟာ ဝယ်သူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပိုပြီး ဈေးသက်သာတယ်လို့ မြင်စေပါတယ်။ ၂၀၀၀၀ ကျပ်ထက် ၁၉၉၉၉ ကျပ်က ပိုသက်သာတယ်လို့ ခံစားရစေတာမျိုးပေါ့။

(၂) ဂုဏ်သရေရှိ ဈေးနှုန်း (Prestige Pricing):ဈေးနှုန်း မြင့်မြင့်သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းက အရည်အသွေးမြင့်တယ်၊ ဇိမ်ခံပစ္စည်းဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးတာ။ ဈေးကြီးတာကို ဝယ်နိုင်တဲ့သူတွေအတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်စေတာမျိုး။

(၃) ပေါင်းစပ်ရောင်းချခြင်း (Bundling):ပစ္စည်းတစ်ခုထက်ပိုပြီး အတူတကွ ရောင်းချခြင်းဖြင့် ဝယ်သူကို ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားရစေခြင်း။ (ဥပမာ- အင်္ကျီနဲ့ ထဘီကို တွဲပြီးဝယ်ရင် သီးသန့်ဝယ်တာထက် ပိုသက်သာတယ်ဆိုတာမျိုး)

(၄) လျှော့စျေး/အရောင်းမြှင့်တင်ခြင်း (Discounts/Sales):ကုန်ပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးကို မကျဆင်းစေဘဲ လျှော့စျေးပေးခြင်းဟာ ရောင်းအားမြှင့်တင်ဖို့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း လျှော့စျေးပေးနေမယ်ဆိုရင် brand က ဈေးသက်သာတဲ့ brand လို ဖြစ်သွားပြီး တန်ဖိုးကျသွားနိုင်တာကို သတိပြုပါ။ ရာသီကုန်၊ ပွဲတော်ရက်တွေမှာ လျှော့စျေးပေးတာမျိုးက ပိုထိရောက်ပါတယ်။

(၅) ဈေးနှုန်းပြောင်းလဲနိုင်မှု (Flexibility):ဈေးနှုန်းဆိုတာ ပုံသေကားချပ် မဟုတ်ပါဘူး။ အထည်စဈေးနှုန်းတွေ ပြောင်းလဲလာတာ၊ ခေတ်ရေစီးကြောင်းတွေ ပြောင်းလဲလာတာ၊ ပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်း၊ ဒါမှမဟုတ် ဝယ်သူတွေရဲ့ ဝယ်လိုအားပေါ် မူတည်ပြီး ဈေးနှုန်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားရပါမယ်။ မာတင်းကျောတဲ့ ဈေးနှုန်းက စီးပွားရေးကို အခက်အခဲဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။

6. စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ရေရှည်တည်တံ့မှု (Ethical Pricing & Sustainability)

ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်ရတဲ့ အဝတ်အစားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပင်ပန်းခဲ့ကြလဲလို့ စဉ်းစားဖူးလား? Fast Fashion ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လူမှုရေး၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေဟာ ဒီဘက်ခေတ်မှာ အလေးအနက်ထား စဉ်းစားရမယ့် အရာတွေပါ။ ဒါကြောင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ရာမှာ စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ရေရှည်တည်တံ့မှုကလည်း အရေးကြီးလာပါတယ်။

· တရားမျှတသော လုပ်ခ (Fair Wages): ဒီဇိုင်းတွေကို ဖန်တီးပေးတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ (ချုပ်သမား၊ ပန်းထိုးသမား စသည်ဖြင့်) ကို တရားမျှတတဲ့ လုပ်ခ ပေးချေနိုင်ဖို့ ဈေးနှုန်းထဲမှာ ထည့်သွင်းထားရပါမယ်။ ဒါမှသာ သူတို့ရဲ့ ဘဝအဆင့်အတန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို၊ brand ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း မြှင့်တင်ရာရောက်ပါတယ်။

· ရေရှည်တည်တံ့သော ပစ္စည်းများ (Sustainable Materials): သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှုနည်းတဲ့ အထည်စတွေ၊ ဆိုးဆေးတွေ၊ ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွေက ကုန်ကျစရိတ် ပိုများနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကောင်းမွန်သလို၊ ဒီဘက်ခေတ်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ဦးစားပေးတဲ့ ဝယ်သူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိစေနိုင်ပါတယ်။

· ပွင့်လင်းမြင်သာမှု (Transparency): တချို့ brand တွေက ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းစဉ်၊ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဝယ်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရယူကြပါတယ်။

· ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော Brand တည်ဆောက်ခြင်း: စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ ကောင်းမွန်တဲ့ ထုတ်လုပ်မှုတွေ၊ ရေရှည်တည်တံ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေအသုံးပြုခြင်းဟာ brand ကို ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ပုံရိပ်ရရှိစေပြီး၊ တချို့ ဝယ်သူတွေက ပိုပေးပြီး ဝယ်ယူဖို့ ဆန္ဒရှိလာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ရာမှာ အမြတ်အစွန်းတစ်ခုတည်းကို မကြည့်ဘဲ၊ လုပ်ငန်းက လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်လဲဆိုတာကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ဒီဇိုင်းတွေဟာ အနုပညာတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအနုပညာကို ရှင်သန်အောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တာက မှန်ကန်တဲ့ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မှုပါပဲ။ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ခြင်းဆိုတာ ဂဏန်းသင်္ချာသက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ စီးပွားရေးဗျူဟာ၊ ဈေးကွက်နားလည်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေနဲ့ အနုပညာဖန်တီးမှုတို့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပါ။

ဒါဟာ တစ်ခါတည်းနဲ့ ပြီးဆုံးသွားတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ၊ အမြဲတမ်း သင်ယူနေရမယ့်၊ ပြောင်းလဲနေရမယ့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ဘာပြောချင်လဲဆိုတော့ ဖန်တီးမှုတွေကို အားမနာပါနဲ့။ ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီဇိုင်းတစ်ခုစီမှာ စိတ်ကူး၊ အချိန်၊ အားထုတ်မှုတွေ အပြည့်အဝပါဝင်ပါတယ်။ ဒါတွေကို တန်ဖိုးထားပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီတန်ဖိုးကို ဝယ်သူတွေဆီ မှန်မှန်ကန်ကန် ဆက်သွယ်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။မှန်ကန်တဲ့ ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ဖက်ရှင်အိပ်မက်တွေကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ် ဖော်ဆောင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ကြိုးစားပါ။ အမြဲတမ်း သင်ယူပါ။ အောင်မြင်ပါစေ။